1. bādha; duḥkhaṃ; rōgaṃ.

2. “atō anya dārtaṃ” (ataḥ ētasmāt brāhmaṇyavasthānāt, aśanādatītātmasvarūpāt, nitya tṛptāt anyāt avidyā viṣaya vēṣaṇā lakṣaṇaṃ vastvaṃtaraṃ ārtaṃ, vināśi, ārti parigṛhītaṃ, svapnamāyā marīcyudakasamaṃ asāraṃ; ātmai vaikaḥ, kēvalō, nityamuktaḥ.)

(paramātmakanna itaramainadi ‘ārtaṃ’ ani ceppabaḍinadi - anagā - ātma svarūpamu, nityatṛptuḍu - āptakāmuḍu - ayina parabrahmakaṃṭe vērainavastuvu, avidyālakṣaṇamukaladi ‘ārtaṃ’ ani ceppabaḍinadi - naśiṃcu svabhāvamu kaladi, bādhalu kaligiyuṃḍunadi; svapnamu; māya, eṃḍamāvulu vaṃṭidi sāramulēnidi. ātmayokkaṭē kēvaluḍu, nityamuktuḍu).