akṣamāla
← Back to న · Booklets 21–30 (digitized file 3)

న్యాసము nyāsamu

Original — తెలుగు

  1. సన్యాసము.

  2. ఉంచుట - మంత్రము జపించినపుడు దేహముయొక్క అవయవములందు మంత్ర బీజాక్షరములనుంచుట.

  3. న్యాసము రెండు విధములు - అంగన్యాసము, కరన్యాసము. పాదాద్యంగుష్టేషు న్యాసం, విపర్యయంయథా - భవతి - ఏవం శిర ఆది పాదాంతం వా -

(పాదములు మొదలుకొని శిరసువరకు అంగములను మంత్రములు చెప్పుతూ స్పృశించుట - లేక శిరస్సు మొదలు పాదములవఱకు అట్లే స్పృశించుట).

  1. ప్రణవ సంపుటితం ఏకైకమక్షరం దక్షిణతర్జనీ మారభ్య వామ తర్జనీ పర్యంతం అంగుళీషు పరిశిష్టమక్షర చతుష్టయం అంగుష్ట యోః ఆద్యంతపర్వసు న్యసేత్.

(ఓం కారముతో సంపుటమైన మంత్రములోని ఒక్కొక్క అక్షరమును కుడిచేతి తర్జని మొదలుకొని ఎడమ తర్జని వరకు వేళ్ళయందు నాలుగు అక్షరములను ఉంచుట).

  1. “న్యసేత్ హృదయే ఓంకారం వికారమను మూర్థని |

షకారంతుభ్రువోర్మధ్యేణకారం శిఖి శిఖయాన్యసేత్ |

వేకారం నేత్రయోర్యుం జాన్, ణకారం సర్వ సంధిషు |

మకారమస్త్రముద్దిశ్య మంత్రమూర్తిః భవేద్బుధాః |

సవిసర్గం షడం తంతు సర్వదిక్షు వినిర్దిశేత్ ||”

(ఓం నమోనారాయణాయ అనుమంత్రమునకు న్యాసము - హృదయమందు ఓం కారమును, వికారమును మూర్థమందును, షకారమును కనుబొమలమధ్యమందును, ణకారమును శిఖయందును, వేకారము కండ్లయందును నకారము సర్వ సంధులయందును, మకారము అస్త్రమునందును న్యాసముచేసి దిగ్బంధము చేయవలెను - ఇట్లు చేసిన ఏ దేవత గుఱించి చేసెనో - ఆ దేవతా మూర్తి తానేయగును - ‘ఓం విష్ణువేనమః’ అను మంత్రమును ఇట్లు చేసిన ఆ మంత్ర దేవత అయిన విష్ణువు తానే యగును).

  1. ప్రకాశ విమర్శాంశ భూతహస్త ద్వయాంగుళీషు పంచ భూతాత్మకేషు మూలమంత్ర పదైర్వర్ణైర్వాన్యాసం కుర్యాత్. తేన తత్తద్దేవతా మంత్రసాధకానాం తాదాత్మ్య సిద్ధః - అనంతరం తథా విధేష్టదేవతామయం తేజః స్వ శరీరే అంతర్బహిర్వ్యాప్నోతీతి భావయత్.

(రెండుచేతుల వ్రేళ్ళయందు పంచభూతాత్మకమైన మూలమంత్రముయొక్క పదములతోగాని, అక్షరములతో గాని న్యాసము చేయవలెను - ఇట్లు చేయుటవలన సాధకునకు ఆ మంత్ర దేవతతో తాదాత్మ్యముసిద్ధించును - అట్లు చేసిన తర్వాత ఆ ఇష్ట దేవతమయమైన తేజస్సు సాధకుని శరీరమందు, లోపల,పైన వ్యాపించునని భావించవలెను).

(ఓం కారముతో కూడిన ఒక మంత్రమును - (ఓం విష్ణువేనమః) చదువుచు దానిలోని ఒక్కొక్కఅక్షరమును తన శరీరములోని అంగముల తాకుచు ఉచ్చరించుటవలన తన శరీరమును భగవంతునికి సమర్పించుట యగును - భగవంతుని యధీనములో నుంచుట యగును - తన రక్షణభారముభగవంతునిమీద నుంచుట).

  1. “ఇట్లు నారాయణకవచంబు ఘటియించి పాదంబులను, జానువులను, నూరువులను, నుదరంబునను, హృదయంబునను, నురంబునను, ముఖంబునను, శిరంబునను, నిష్లుష్టాంగంబులం బ్రణవపూర్వకంబైన యష్టాక్షరీమంత్ర రాజంబు విన్యాసంబు చేసి, ద్వదశాక్షరవిద్యచేతం గరన్యాసంబుచేసి, మంత్రమూర్తియై భగవచ్చబ్దవాచ్యంబైన ప్రణవాది యకారాంతమహామంత్రంబుచేత నంగుళ్ళంగుష్టసర్వ సంధులయందుపన్యసించి మఱియు హృదయంబున నోంకారంబు, వికారంబు మూర్థంబునష కారంబు భ్రూమధ్యంబునందు, ణ కారంబు శిఖయందు, వే కారంబు నేత్రంబులయందు, నకారంబుసర్వ సంధులయందు మఱియు నస్త్రమునుద్దేశించి మకారంబు నుపన్యసించెనేని మంత్రమూర్తియగు;మఱియును నస్త్రాయఫట్టను మంత్రంబున దిగ్బంధనంబుచేసి పరమేశ్వరునిం దనభావంబున నిలిపివిద్యామూర్తియు, దపోమూర్తియు నగుషట్భక్తి సం యుతంబయిన నారాయణకవచాఖ్యమైన మంత్రరాజంబు -- - -”

(శ్రీమదాంధ్రమహాభాగవతము - 6 - 8 - 299)

Transliteration

  1. sanyāsamu.

  2. uṃcuṭa - maṃtramu japiṃcinapuḍu dēhamuyokka avayavamulaṃdu maṃtra bījākṣaramulanuṃcuṭa.

  3. nyāsamu reṃḍu vidhamulu - aṃganyāsamu, karanyāsamu. pādādyaṃguṣṭēṣu nyāsaṃ, viparyayaṃyathā - bhavati - ēvaṃ śira ādi pādāṃtaṃ vā -

(pādamulu modalukoni śirasuvaraku aṃgamulanu maṃtramulu cepputū spṛśiṃcuṭa - lēka śirassu modalu pādamulavaṟaku aṭlē spṛśiṃcuṭa).

  1. praṇava saṃpuṭitaṃ ēkaikamakṣaraṃ dakṣiṇatarjanī mārabhya vāma tarjanī paryaṃtaṃ aṃguḷīṣu pariśiṣṭamakṣara catuṣṭayaṃ aṃguṣṭa yōḥ ādyaṃtaparvasu nyasēt.

(ōṃ kāramutō saṃpuṭamaina maṃtramulōni okkokka akṣaramunu kuḍicēti tarjani modalukoni eḍama tarjani varaku vēḷḷayaṃdu nālugu akṣaramulanu uṃcuṭa).

  1. “nyasēt hṛdayē ōṃkāraṃ vikāramanu mūrthani |

ṣakāraṃtubhruvōrmadhyēṇakāraṃ śikhi śikhayānyasēt |

vēkāraṃ nētrayōryuṃ jān, ṇakāraṃ sarva saṃdhiṣu |

makāramastramuddiśya maṃtramūrtiḥ bhavēdbudhāḥ |

savisargaṃ ṣaḍaṃ taṃtu sarvadikṣu vinirdiśēt ||”

(ōṃ namōnārāyaṇāya anumaṃtramunaku nyāsamu - hṛdayamaṃdu ōṃ kāramunu, vikāramunu mūrthamaṃdunu, ṣakāramunu kanubomalamadhyamaṃdunu, ṇakāramunu śikhayaṃdunu, vēkāramu kaṃḍlayaṃdunu nakāramu sarva saṃdhulayaṃdunu, makāramu astramunaṃdunu nyāsamucēsi digbaṃdhamu cēyavalenu - iṭlu cēsina ē dēvata guṟiṃci cēsenō - ā dēvatā mūrti tānēyagunu - ‘ōṃ viṣṇuvēnamaḥ’ anu maṃtramunu iṭlu cēsina ā maṃtra dēvata ayina viṣṇuvu tānē yagunu).

  1. prakāśa vimarśāṃśa bhūtahasta dvayāṃguḷīṣu paṃca bhūtātmakēṣu mūlamaṃtra padairvarṇairvānyāsaṃ kuryāt. tēna tattaddēvatā maṃtrasādhakānāṃ tādātmya siddhaḥ - anaṃtaraṃ tathā vidhēṣṭadēvatāmayaṃ tējaḥ sva śarīrē aṃtarbahirvyāpnōtīti bhāvayat.

(reṃḍucētula vrēḷḷayaṃdu paṃcabhūtātmakamaina mūlamaṃtramuyokka padamulatōgāni, akṣaramulatō gāni nyāsamu cēyavalenu - iṭlu cēyuṭavalana sādhakunaku ā maṃtra dēvatatō tādātmyamusiddhiṃcunu - aṭlu cēsina tarvāta ā iṣṭa dēvatamayamaina tējassu sādhakuni śarīramaṃdu, lōpala,paina vyāpiṃcunani bhāviṃcavalenu).

(ōṃ kāramutō kūḍina oka maṃtramunu - (ōṃ viṣṇuvēnamaḥ) caduvucu dānilōni okkokkaakṣaramunu tana śarīramulōni aṃgamula tākucu uccariṃcuṭavalana tana śarīramunu bhagavaṃtuniki samarpiṃcuṭa yagunu - bhagavaṃtuni yadhīnamulō nuṃcuṭa yagunu - tana rakṣaṇabhāramubhagavaṃtunimīda nuṃcuṭa).

  1. “iṭlu nārāyaṇakavacaṃbu ghaṭiyiṃci pādaṃbulanu, jānuvulanu, nūruvulanu, nudaraṃbunanu, hṛdayaṃbunanu, nuraṃbunanu, mukhaṃbunanu, śiraṃbunanu, niṣluṣṭāṃgaṃbulaṃ braṇavapūrvakaṃbaina yaṣṭākṣarīmaṃtra rājaṃbu vinyāsaṃbu cēsi, dvadaśākṣaravidyacētaṃ garanyāsaṃbucēsi, maṃtramūrtiyai bhagavaccabdavācyaṃbaina praṇavādi yakārāṃtamahāmaṃtraṃbucēta naṃguḷḷaṃguṣṭasarva saṃdhulayaṃdupanyasiṃci maṟiyu hṛdayaṃbuna nōṃkāraṃbu, vikāraṃbu mūrthaṃbunaṣa kāraṃbu bhrūmadhyaṃbunaṃdu, ṇa kāraṃbu śikhayaṃdu, vē kāraṃbu nētraṃbulayaṃdu, nakāraṃbusarva saṃdhulayaṃdu maṟiyu nastramunuddēśiṃci makāraṃbu nupanyasiṃcenēni maṃtramūrtiyagu;maṟiyunu nastrāyaphaṭṭanu maṃtraṃbuna digbaṃdhanaṃbucēsi paramēśvaruniṃ danabhāvaṃbuna nilipividyāmūrtiyu, dapōmūrtiyu naguṣaṭbhakti saṃ yutaṃbayina nārāyaṇakavacākhyamaina maṃtrarājaṃbu -- - -”

(śrīmadāṃdhramahābhāgavatamu - 6 - 8 - 299)

English

English translation not yet available for this entry. Let us know if you'd like to help.