సో(అ)శ్ను తే సర్వాన్ కామాన్ సహ బ్రహ్మణా విపశ్చత్ |”
అత్ర సత్యాదీని విశేషాణి లక్షణార్థ ప్రథానాను, న విశేషణ ప్రధాన్యేవ - - - అత్ర సత్త్యాది శబ్దాః నపరస్పరంసంబంధ్యతే పదార్థత్వాత్. అతః ఏకైకో విశేషణ శబ్దః పరస్పర నిరపేక్షో బ్రహ్మ శబ్దెన సంబధ్యతే - సత్యం బ్రహ్మ, జ్ఞానం బ్రహ్మ, అనంతం బ్రహ్మేతి. సత్య శబ్దః సత్స్వఫ్రూపం బ్రహ్మ లక్షయిత్వా స్వరూపస్యానృతత్వ నిషేదతి. జ్ఞాన శబ్దః జ్ఞప్తి స్వరూపం బ్రహ్మ లక్షయిత్వా జడత్వం నిషేదతి. ఆనంద శబ్దః సుఖస్వరూపం బ్రహ్మ లక్ష యిత్వా దుఃఖాత్మకత్వమ్నిషేదతి”
(సత్యము, జ్ఞానము, అనంతము అను లక్షణములు గలిగినటువంటిన్నీ, గుహవంటి ఉపాధిలో దాగి ఉన్నటువంటిన్నీ, పరాకాశమందున్నంటువంటి పరబ్రహ్మను తెలుసుకొనినవాడు అన్ని కోరికలు పొందనగును; అతను బ్రహ్మతో ఐక్యమగును అని శ్రుతి చెప్పుచున్నది. సత్యము, జ్ఞానము, అనంతము అను బ్రహ్మ విశేషములు బ్రహ్మ లక్షణమును తెలియచేయునవి. కాని ఒక విశేషణమునకు ఇంకొక విశేషణమునకు పరస్పర సంబంధములేదు - బ్రహ్మ ఒక్కొక్క విశేషణము గలవాడు - అనగా, బ్రహ్మ సత్యము, బ్రహ్మ జ్ఞానము, బ్రహ్మ అనంతము. బ్రహ్మ సత్యము అనగా బ్రహ్మ సత్పదార్థము - అన్ని కాలములందుండువాడు, అనృతస్వరూపుడు కానివాడు అని అర్థము - జ్ఞానము బ్రహ్మ అనగా జ్ఞప్తి స్వరూపము, మఱియు జడము కదాని చెప్పుట. బ్రహ్మ ఆనంద లక్షణము కలది అనగా బ్రహ్మ సుఖస్వరూపుడు - ంఫ్క్షము పరమసుఖము కనుక మోక్షస్వరూపుడు. దుఃఖమనునది లేనివాడని తెలియచేయును).
(బ్రహ్మముయొక్క లక్షణములు తెలియచేయు వాక్యము - “సత్యము, జ్ఞానము అనంతము” అను మూడు పదములు విశేష్యమైన బ్రహ్మకు విశేషణములు. ఈ మూడింటివల్ల విశేష్యమైన బ్రహ్మ తెలియబడును కనుక ఇవి విశేషణములు. ఈ మూడింటి వల్ల బ్రహ్మ లక్షణము ముఖ్యముగా తెలుపబడుచున్నది; కనుక బ్రహ్మ విశేష్యము; ఇవి విశేషణములు - “సత్యం, జ్ఞాన్మ్, అనంతం” అను మూడు పదములు ఒకటికొకటి సంబంధములేనివి, అవి విశేషార్థములుకలవి, ఒకదానితో ఇంకొకదానికి అపేక్షలేదు, దేనికదే వేఱు వేఱుగా బ్రహ్మ గుఱించి చెప్పునవి - అనగా బ్రహ్మ సత్యము, బ్రహ్మజ్ఞానము అనంతము).
(ఈ భూతములు దేనివలన పుట్టుచున్నవో దేనివలన పోషింపబడుచున్నవో, దేనిలో లయమగుచున్నవో అది బ్రహ్మ అను శ్రుతి వాక్యమువలన జగత్తు సృష్టి మొదలగువాటికి కారణమైన పరబ్రహ్మయొక్క ఇతరవ్యావృత్త సవ్రూపములు అన్నియు, “సత్యము, జ్ఞానము, అనంతము బ్రహ్మ” అని చెప్పబడినవి. ఆ వాక్యములోని ‘సత్యం’ అనగా ఏ విధమైన ఉపాధి లేనటువంటిన్నీ, ‘సత్’ పదార్థము (సత్తాతో కూడిన పరబ్రహ్మ) చెప్పబడినది - ఇందువలన ప్రకృతి వికారము అయిన అచేతనము మినహాయింపబడినది. ‘జ్ఞానము’ అనుటచేత జ్ఞానమొకటే ఆకారము (చైతన్యమాత్రము) గలది అని చెప్పబడినది. ‘అనంతుడు’ అని చెప్పుటవలన దేశకాల వస్తువులవలన పరిచ్ఛేదము లేనిది, సగుణుడు అనుటచేత అనంతమంగళకర గుణములు, అనంతరూపములు కలవాడు అంతములేనివాడు - ఎప్పటికీ తానే ఆ రీతిగనే - (పరబ్రహ్మముగానే) ఉండువాడు, అందుచేత “సత్యం జ్ఞానం అనంతం బ్రహ్మ” అను మాటచేత జగత్తు పుట్టుటకు, పెరుగుటకు, నశీంచుటకు కారణమైన పరబ్రహ్మ - తనవంటి, తనవంటి పరబ్రహ్మ మఱియొకటి లేదని, తనకంటె మఱియొక వస్తువే లేదని చెప్పడమైనది).
(“ఉత్పలము నల్లకలువ - బాగా నీలముగాను మంచి వాసనగలదిగాను ఉన్నది” అని చెప్పినపుడు నీలము మొదలగు పదములు - నీలము, గొప్ప సుగంధము కలది అను మూడు పదములు - విశేషణములు. ఉత్పక్లము అనుమాట విశేష్యము - అట్లే, “సత్యం, జ్ఞానం, అనంతం” అను మూడు పదములు విశేషణములు. బ్రహ్మ అనుమాత విశేష్యము అని చెప్పినదికాదు - ఎందుచేతననగా బ్రహ్మ నిర్విశేషము అని సామాన్యముగా చెప్పబడియుండుటచేత్నూ, స్వజాతీయ విజాతీయ స్వగతభేదములు లేనివాడగుటచేత బ్రహ్మ విషయములో విశేష్యము, విశేషణములు అనుట సంభవింపదు - బ్రహ్మ అనునది ఒక్కటే, బ్రహ్మ కాక రెండవ వస్తువు లేనే లేదు” అని శ్రుతి చెప్పుచున్నందున బ్రహ్మ విషయములో లక్ష్య లక్షణభావము లేదు - అందుచేత విశేషణ విశేష్య భావము గాని లక్ష్య లక్షణభావము గాని లేనిది బ్రహ్మ - తన తత్వము - స్వస్వరూపము - లోనే ఉండునది).
(పరబ్రహ్మ సత్యము, జ్ఞానము, అనంతము అనుట సర్వతోవ్యావృత్తి గలదని ప్రదర్శిచుటకు చెప్పబడినది).
(శ్రీరామకర్ణామృతం - 2 - 41)
సత్యజ్ఞానమనంతము,
(అచ్యుతుడు, జన్మలేనివాడు, పూర్తిగా సృష్టి అంతటలోను వ్యాపించియున్నవాడు, మొట్టమొదటి పురుషుడు - ప్రకృతితో కలిసియున్నవారిలో - పురుషులలో - మొదటివాడు, సంసారమునుండి తరింప చేయువాడు అయిన శ్రీరామచంద్రుని గుఱించి భజన చేయుచున్నాను).
sō(a)śnu tē sarvān kāmān saha brahmaṇā vipaścat |”
atra satyādīni viśēṣāṇi lakṣaṇārtha prathānānu, na viśēṣaṇa pradhānyēva - - - atra sattyādi śabdāḥ naparasparaṃsaṃbaṃdhyatē padārthatvāt. ataḥ ēkaikō viśēṣaṇa śabdaḥ paraspara nirapēkṣō brahma śabdena saṃbadhyatē - satyaṃ brahma, jñānaṃ brahma, anaṃtaṃ brahmēti. satya śabdaḥ satsvaphrūpaṃ brahma lakṣayitvā svarūpasyānṛtatva niṣēdati. jñāna śabdaḥ jñapti svarūpaṃ brahma lakṣayitvā jaḍatvaṃ niṣēdati. ānaṃda śabdaḥ sukhasvarūpaṃ brahma lakṣa yitvā duḥkhātmakatvamniṣēdati”
(satyamu, jñānamu, anaṃtamu anu lakṣaṇamulu galiginaṭuvaṃṭinnī, guhavaṃṭi upādhilō dāgi unnaṭuvaṃṭinnī, parākāśamaṃdunnaṃṭuvaṃṭi parabrahmanu telusukoninavāḍu anni kōrikalu poṃdanagunu; atanu brahmatō aikyamagunu ani śruti ceppucunnadi. satyamu, jñānamu, anaṃtamu anu brahma viśēṣamulu brahma lakṣaṇamunu teliyacēyunavi. kāni oka viśēṣaṇamunaku iṃkoka viśēṣaṇamunaku paraspara saṃbaṃdhamulēdu - brahma okkokka viśēṣaṇamu galavāḍu - anagā, brahma satyamu, brahma jñānamu, brahma anaṃtamu. brahma satyamu anagā brahma satpadārthamu - anni kālamulaṃduṃḍuvāḍu, anṛtasvarūpuḍu kānivāḍu ani arthamu - jñānamu brahma anagā jñapti svarūpamu, maṟiyu jaḍamu kadāni ceppuṭa. brahma ānaṃda lakṣaṇamu kaladi anagā brahma sukhasvarūpuḍu - ṃphkṣamu paramasukhamu kanuka mōkṣasvarūpuḍu. duḥkhamanunadi lēnivāḍani teliyacēyunu).
(brahmamuyokka lakṣaṇamulu teliyacēyu vākyamu - “satyamu, jñānamu anaṃtamu” anu mūḍu padamulu viśēṣyamaina brahmaku viśēṣaṇamulu. ī mūḍiṃṭivalla viśēṣyamaina brahma teliyabaḍunu kanuka ivi viśēṣaṇamulu. ī mūḍiṃṭi valla brahma lakṣaṇamu mukhyamugā telupabaḍucunnadi; kanuka brahma viśēṣyamu; ivi viśēṣaṇamulu - “satyaṃ, jñānm, anaṃtaṃ” anu mūḍu padamulu okaṭikokaṭi saṃbaṃdhamulēnivi, avi viśēṣārthamulukalavi, okadānitō iṃkokadāniki apēkṣalēdu, dēnikadē vēṟu vēṟugā brahma guṟiṃci ceppunavi - anagā brahma satyamu, brahmajñānamu anaṃtamu).
(ī bhūtamulu dēnivalana puṭṭucunnavō dēnivalana pōṣiṃpabaḍucunnavō, dēnilō layamagucunnavō adi brahma anu śruti vākyamuvalana jagattu sṛṣṭi modalaguvāṭiki kāraṇamaina parabrahmayokka itaravyāvṛtta savrūpamulu anniyu, “satyamu, jñānamu, anaṃtamu brahma” ani ceppabaḍinavi. ā vākyamulōni ‘satyaṃ’ anagā ē vidhamaina upādhi lēnaṭuvaṃṭinnī, ‘sat’ padārthamu (sattātō kūḍina parabrahma) ceppabaḍinadi - iṃduvalana prakṛti vikāramu ayina acētanamu minahāyiṃpabaḍinadi. ‘jñānamu’ anuṭacēta jñānamokaṭē ākāramu (caitanyamātramu) galadi ani ceppabaḍinadi. ‘anaṃtuḍu’ ani ceppuṭavalana dēśakāla vastuvulavalana paricchēdamu lēnidi, saguṇuḍu anuṭacēta anaṃtamaṃgaḷakara guṇamulu, anaṃtarūpamulu kalavāḍu aṃtamulēnivāḍu - eppaṭikī tānē ā rītiganē - (parabrahmamugānē) uṃḍuvāḍu, aṃducēta “satyaṃ jñānaṃ anaṃtaṃ brahma” anu māṭacēta jagattu puṭṭuṭaku, peruguṭaku, naśīṃcuṭaku kāraṇamaina parabrahma - tanavaṃṭi, tanavaṃṭi parabrahma maṟiyokaṭi lēdani, tanakaṃṭe maṟiyoka vastuvē lēdani ceppaḍamainadi).
(“utpalamu nallakaluva - bāgā nīlamugānu maṃci vāsanagaladigānu unnadi” ani ceppinapuḍu nīlamu modalagu padamulu - nīlamu, goppa sugaṃdhamu kaladi anu mūḍu padamulu - viśēṣaṇamulu. utpaklamu anumāṭa viśēṣyamu - aṭlē, “satyaṃ, jñānaṃ, anaṃtaṃ” anu mūḍu padamulu viśēṣaṇamulu. brahma anumāta viśēṣyamu ani ceppinadikādu - eṃducētananagā brahma nirviśēṣamu ani sāmānyamugā ceppabaḍiyuṃḍuṭacētnū, svajātīya vijātīya svagatabhēdamulu lēnivāḍaguṭacēta brahma viṣayamulō viśēṣyamu, viśēṣaṇamulu anuṭa saṃbhaviṃpadu - brahma anunadi okkaṭē, brahma kāka reṃḍava vastuvu lēnē lēdu” ani śruti ceppucunnaṃduna brahma viṣayamulō lakṣya lakṣaṇabhāvamu lēdu - aṃducēta viśēṣaṇa viśēṣya bhāvamu gāni lakṣya lakṣaṇabhāvamu gāni lēnidi brahma - tana tatvamu - svasvarūpamu - lōnē uṃḍunadi).
(parabrahma satyamu, jñānamu, anaṃtamu anuṭa sarvatōvyāvṛtti galadani pradarśicuṭaku ceppabaḍinadi).
(śrīrāmakarṇāmṛtaṃ - 2 - 41)
satyajñānamanaṃtamu,
(acyutuḍu, janmalēnivāḍu, pūrtigā sṛṣṭi aṃtaṭalōnu vyāpiṃciyunnavāḍu, moṭṭamodaṭi puruṣuḍu - prakṛtitō kalisiyunnavārilō - puruṣulalō - modaṭivāḍu, saṃsāramunuṃḍi tariṃpa cēyuvāḍu ayina śrīrāmacaṃdruni guṟiṃci bhajana cēyucunnānu).
English translation not yet available for this entry. Let us know if you'd like to help.
Questions, corrections, or memories about the manuscript — messages go directly to the family. Your message is not shown publicly, and the family's email address stays private.